Hiral's Blog

February 10, 2018

જિના-વિરાજ

ડિસેમ્બર-૨૦૧૭. અમદાવાદ ભાઇના લગનમાં જઇ આવ્યા. દર વખતે પિહર શાંતિથી રહેવાનું વિચારીને જાઉં પણ સમયને તો પાંખો.

પલકારામાં થોડાક દિવસો ક્યાંય ભાગી જાય.

આ વખતે લગ્ન ટાણે જ પહોંચેલા. ઘરમાં ધમાલ. વિરાજ અવાજથી બહુ સંવેદનશીલ ને શરુઆતના બે દિવસ ખાસ સૂઇ ના શક્યો.

ધીમે ધીમે ઘડાયો પણ થોડું મગજથી થાકી જવાય.

હવે ખબર પડે, બધી મમ્મીઓ બહારની બધી પ્રવૃત્તિઓમાં કેમ ધીમે ધીમે મોળા પડવા માંડે?

અથવા ઘણુંખરું સ્ત્રીઓ કેમ વધુને વધુ ધાર્મિક થવા માંડે. માનસિક શાંતિની શોધમાં જ તો.

હશે, ગાડી બીજે પાટે ચઢી ગઇ.

ભાણી-ભાણીયાને મામાના લગ્નમાં ઘણી મજા પડી.

વિરાજ જરા સાજો-માંદો થયો. પણ મને બૅંગલોરની ધુળની એલર્જીથી બહુ ભારે શરદી-કફ થઇ ગયા.

અને ઘણી હેરાન થઇ.

એટલું સારું કે ઘેર બધા હોય એટલે છોકરાંઓ થોડીવારે સચવાઇ જાય.

લગ્નમાં જિના થોડો સમય છૂટી પડી ગયેલી તો જીવ અધ્ધર થઇ ગયેલો ને મેં નાસભાગ કરી.

જ્યારે હેમખેમ મળી તો જાણે ‘ભગવાન છે’ એવો અહેસાસ થયો.

 

૧) જિના પહેલી વાર મારા વગર પાંચ દિવસ ફોઇના ઘેર રહી. જો કે પિતરાઇભાઇ જોડે દિવસ રાત રમવા મળ્યું એટલે

મમ્મીની ગેરહાજરી એને ખબર ના પડી. મિલનનો જ આઇડીયા હતો ને મિલને જ એ રડે કે ના રહે તો એને સંભાળી લેશે એવી જવાબદારી

માથે લીધેલી.

 

 

૨)એનું લોજીક ક્યારેક જબરું મજાનું લાગે.

હું જુના કપડાં પહેરીને જોઇ રહેલી. સ્વાભાવિક થોડા ફીટ તો લાગે.

મેં મિલનને પૂછ્યું બહુ ફીટ લાગે છે?

જિનાઃ કપડાં તેં પહેર્યા છે તો પપ્પા કેવી રીતે બતાવી શકે? કે ફીટ છે કે નંઇ?

તું જાતે નક્કી કર.

 

૩) અમુક પહેલાંના કપડાં હવે નથી આવી રહેતાં. તો બેગ ગોઠવતાં સ્વાભાવિક મિલને કીધું

આ પણ ના પહેર્યું. કેટલા મનથી ખરીદેલું. નવું ને નવું હવે કોઇને કામ આવતું હોય તો આપી દે.

હું મોટેભાગે આપવામાં દિલદાર અને એમાંય મારે કામમાં ના આવવાનું હોય પછી બીજીવાર વિચારવાનું જ ના હોય.

આમેય મારા પરિગ્રહથી હું જ હેરાન એટલે જેટલું છોડવા યોગ્ય સહેલાયથી છોડવા પ્રયત્ન કરું જ.

પણ તોયે મિલને લાવેલું હોય એટલે એક-બે વાર વિચારું ને એમાં અમુક મહિના થઇ જાય એટલે પોતાનો બચાવ કરતાં કીધું,

મને આવી રહેશે વિચારીને રાખેલું પણ હજુ ફીટ થાય છે તો શું કરું?

જિનાઃ તો કહે વિરાજ ને, એનાં પહેલાં તો તેં મારી સાથે આ પહેરેલું, હવે એણે તારું પેટ મોટું કર્યું તો પપ્પાને શું કહેવાનું કે ફીટ છે ને બધું?

વાંક તો વિરાજનો તો કહે એને જઇને!

મારી આંખો એને તાકી રહી છે જોઇને જરા વધારે બોલાઇ ગયું કે ઉંધું બફાઇ ગયું ના હાવ-ભાવ સાથે વાત પણ બદલી દીધી, તારું પેલું ટૉપ મને બહુ ગમે.

આપણી લડવાની તાકાત?

 

૪) આજ કાલ ઓરીગામી ગમે છે. ચકલી (સુરેશદાદાએ બનાવી દીધી તે ગમી ગયેલી એટલે) મારી પાસે બનાવડાવી.

રંગબેરંગી ઓરીગામી માછલીઓનો તો ખજાનો ભર્યો છે. પોતે બનાવે ને ખબર કે વિરાજને જોઇશે જ એટલે પહેલી એને આપે

ને પછી બીજામાં રંગ પૂરે. વિરાજ રંગવાળી માંગે તો, ‘ખબર જ હતી, ધરાશે જ નંઇ’, જા બધી લઇ જા. એટલે વિરાજ ઉં..ઉં કરીને આપું કે લઉં ના હાવ-ભાવ સાથે ઉભો રહે.

આપવાનું કહીએ તો રિસાઇ જાય પણ બહેનને રડાવીને લેવાનો આનંદ પણ ના મળે એટલે હાથમાં માછલી પકડીને જિનાની બાજુમાં બેઠો રહે.

 

૫)  જે મળે તે ભારતીય એને ‘નટખટ કાનુડા’ની ઉપમા આપે. મસ્તી પણ એવી જ કરે.

અહિં મંદિરમાં હિંદુ સ્વયંસેવક સંઘ ‘બાળગોકુલમ’ ચાલે ત્યાં તો ચાર વરસથી ઉપરનાં બાળકો સાથે પણ રમે. મને ભૂલીને રમવામાં મશગૂલ.

જિનાની આગળ-પાછળ રહે. જિના દોડે તો પોતે દોડે. જિના ક્યારેક અચકાય પણ ઘણુંખરું સાથેને સાથે રાખે.

 

૬) જિનાનું બહુ ધ્યાન રાખે. સવારે એનાં બુટ, જેકેટ બધું એને સમયસર લાવી આપવામાં ઉમળકાભેર રસ લે.

૭) આ ઉંમરે છોકરાઓ ભારે ઉધમ મચાવે, ક્યારેક થાકેલા મા-બાપ અમે લડી પડીએ છીએ. બહુ કોશિશ કરીએ કે સંપ, સમજણ , સમતા

પણ દરેક વખતે ઉત્તિર્ણ થવું લગભગ અશક્ય…..

ઘણીવાર સમય, સંજોગો ઘણી અફડા-તફડી મચાવી દે.

 

૮) વિરાજ તોફાની તો છે જ, ભૂલથી ‘ફ્લાવર પૉટ ડેકોરેશનની સિલિકોન ગોળીઓ મૂઠો ભરીને ખાઇ લીધી.

અકસ્માતે એના હાથે આવી ગઇ ને મને ખ્યાલમાં નંઇ. એક-બે મિનિટે ખ્યાલ આવ્યો. ઘણીબધી એનાં મોંમા આંગળા નાંખીને કાઢી.

એમ્બ્યુલન્સ બોલાવીને ઇમરજન્સીમાં લઇ ગઇ.

હાંફળી-ફાંફળી મા સિવાય મારામાં કોઇ ઓળખાણ બચી  જ નહિં. એને જ તાકી રહેલી મારી આંખો કલાકો સુધી, જો કે એ તો રમવામાં મસ્ત હતો.

ડૉક્ટરે બે કલાક ઓબ્ઝર્વ કરીને રજા આપી. રાત્રે ઘણી ગોળીઓ પેટ સાફ કરવામાં નીકળી ત્યારે મન હાંશ થઇ.

ભગવાન છે જ. એનાં આવા તો કેટલાં પૂરાવા!

એકવાર બાથરુમમાં કમોડ સાફ કરવાનું બ્રશ જે સ્ટેન્ડ પર રાખીએ એ બાઉલનું પાણી પી ગયેલો. આખી રાત મને ચિંતા થયેલી,

ઉલટી થશે? ફુડ પોઇઝન થશે? વગેરે…વગેરે….

આવા અનુભવો પછી એક સંવેદનશીલ છોકરી વધુને વધુ બાળકોમાં ને પોતાની ફરજોમાં ગુંથાતી જાય એ હવે સમજાય.

જ્યારે એમને સંભાળતા, સમજતાં થઇએ ને એમની સાથેનાં રુટીનમાં ઓતપ્રોત થઇએ

ત્યાં સુધીમાં તો એમને પાંખો આવી જશે ને ગગનમાં ઉંચે ઉડતા જોવા આ (ત્યારે ઘરડી થઇ ગયેલી) આંખોને ટેવાવું પડશે.

Advertisements

December 1, 2017

એ તો એકદમ સિમ્પલ છે.

૧)

મિલનઃ કેવી રીતે કરું કે ઇન્ડીયા પૈસા જલ્દી પહોંચી જાય? વાતવાતમાં બોલ્યો.

જિનાઃ એ તો એકદમ સિમ્પલ છે.

મિલન ચમક્યોઃ અચ્છા કેવી રીતે?

વોટ્સ-ઍપ કરી દ્યો. હવે દાદાને વોટ્સઍપ સરસ ફાવે છે. તમે ફોટો લઇને મોકલો ને એ ડાઉનલોડ કરી લેશે. એમાં શું? હેં ને મમ્મી.

પપ્પા ને મન એક અતિશય અઘરો કોયડો એનાં માટે કેટલો સરળ હતો એ ગર્વ અને એ હાવભાવ. વાહ!!!!

૨)

ખરેખર આજે બહુ ખોટી ટેવો હં. ચાલ, હવે બહુ થયું પહેલાં અંગૂઠા પકડ.

જિના બેઠેલી હતી તે બેઠેલી જ રહી જરાક નરમ ચહેરા સાથે.

કડક અવાજે ફરીથી કીધું, જિના, અંગૂઠા પકડ. પછી જ બીજીવાત.

પણ મમ્મી….

પહેલાં અંગૂઠા પકડ. વધારે કડક અવાજ કર્યો.

પણ મમ્મી…..

પહેલાં અંગૂઠા પકડ. વધારે કડક અવાજ કર્યો.

પણ પપ્પા…..

મિલનઃ મમ્મીનું માનવાનું બેટા…હું વચમાં નહિં બોલું.

મને ઘાંટો નથી પાડવો બેટા….કીધું ને અંગૂઠા પકડ.

જિનાઃ તે જો તો ખરી, ક્યારના પકડીને જ તો બેઠી છું.

નહોતું હસવું તો ય હસી પડયાં.

September 21, 2017

બાળકોને સમજાવવાં અઘરાં છે? જરાક જમાના સાથે રીત બદલીએ.

જિનાની જિદ અને યુ-ટ્યુબ ગુગલની મદદ

૧) કેમેય કરીને વાળમાં કશું રાખવા જ ના દે. એનાં વાળ એટલાં લીસા કે પીન, બોરીયાં, હેર બેન્ડ બધું લસરી જાય

વાળ આંખમાં આવે ને આંખો લાલ થાય.

બહુ સમજાવી પણ ના માને. અને માને તો પણ દર બે-ત્રણ કલાકે હતું એમનું એમ.

પણ હેરાન થાય એ હીરલ નહિં.

એક દિવસ ગુગલ પર ‘રેડ આઇ, આઇ પ્રોબલેમ્સ’ સર્ચ કર્યું.

ઢગલો ઇમેજીસ નીકળી.

એને બતાવી.

આ તો એક વાત થઇ કે આંખોની કાળજી લેવી જરુરી છે એ હવે વગર કીધે જ સમજી.

પણ વાળને આગળ આવતાં રોકવા કેમ?

નાનાં- લીસા વાળની ઝડપથી થઇ શકે એવી બે-ત્રણ હેરસ્ટાઇલ યુ-ટ્યુબ પરથી શોધી.

એને બતાવી. એક અમે બંનેયે મળીને નક્કી કરી.

શાંતિ.

વાળ સરસ બાંધેલા અને આંખોને આરામ. એનાં વાળ બીજા દિવસે પણ જાણે ઓળેલા.

થેન્કસ ટુ યુ-ટ્યુબ અને ગુગલ.

 

 

૨) ખાવામાં નખરા શાળાએ ગયા પછી વધી ગયા.

પણ હેરાન થાય એ હીરલ નહિં.

ગુગલ પર ‘સ્ટારવેશન, ફુડ હંગર ઇન કીડ્સ’ સર્ચ કર્યું.

ઢગલો ઇમેજીસ.

એને બતાવી.

અંદરથી ડરી ગઇ.

મમ્મી, હું બધું ખાઇશ. અને હવે ખાય છે. એને બહુ વિચારો આવ્યા કરે છે એ ભૂખ્યાં બાળકોનાં.

મને પણ…બીજું કંશું નહિં એને બધાં માટે પ્રાર્થના કરવાનું શીખવું છું કે દરેકને પેટ ભરીને જમવાનું મળે.

થેન્કસ ટુ યુ-ટ્યુબ અને ગુગલ.

July 8, 2017

જિનાને શું થઇ ગયું?

ઘણાં દિવસથી બાળકો વિશેની નોંધ કરવી છે પણ ક્યારે સવાર પડે ને ક્યારે રાત થાય, અતિશય વ્યસ્ત.
દાદા-દાદીનો સ્નેહ અને પ્રેમ. વિરાજ અને જિના બંનેના જુદા વલણ.

શરુઆતમાં જિનાને ઘણું ગમ્યું પણ ધીમે ધીમે એ અતિશય જિદ્દી થતી ગઇ.

વિરાજ તો એટલી હદે મમ્મીઘેલો કે ના પૂછો વાત. (એની વાત વિગતે બીજા પાને)

જિના પ્રત્યે કોઇ ફરજ્ચૂક નહોતી. બધું નિયમિત ગોઠવાઇ ગયેલું પણ એ વધુ વિચિત્ર વર્તન કરતી થઇ ગયેલી.

કોઇ સમજાવટ કે વાર્તા, ખાવા-પીવા કે ફરવાની લાલચ કશું જ કામ ના કરે.

દરેક વાતે એ આડી જ ચાલે જાણે. જેમ ના કહીએ એમ વધુ વકરે.

રોજ શાળાએ જવામાં થાંથા કરે. જાણે પરાણે ઘરની બહાર જાય.

બહુ ચિંતા થતી. એની શાળામાં તપાસ કરી. શાળામાંથી તો ઉલટું બહુ વખાણ સાંભળ્યા.

એ અત્યંત વિનયી, વિવેકી અને ચપળ છે.

એની શિક્ષિકા કહે, શાળામાં જે લાગણી દબાવતી હશે ઘરમાં વ્યક્ત કરતી હશે.

ઘરમાં પણ શાંતિનું વાતાવરણ હતું.

એને વારેવારે વાતો કરીને જાણવાની કોશિશ કરું કે એ કેમ આમ વર્તે છે?

પણ એક અત્યંત હસમુખી દીકરી જાણે રોતડ, ચિડીયણ, જિદ્દી ને તોફાની બની ગઇ.

અમારો તો જીવ બળીને ખાખ થઇ જતો. એનાં દાદા-દાદીને તો એમ જ લાગવા માંડ્યું કે

એ જરાય માનતી જ નથી. બહુ ઉપરાણું લેવું પડતું મારે એનું. મારા અને મિલનનાં ઝગડા પણ વધી ગયા.

પણ એ ઉપાય થોડો જ હતો?

કોને વાત કરું? કશું સમજાતું જ નહોતું ને અમારા બાજુવાળાએ સામેથી આવીને વાત કરી.

ઘણી વાત કરી અને એની મિત્રની દિકરીનો દાખલો દીધો કે એને વિરાજને મમ્મી પાસે મૂકીને શાળાએ જવું નહિ હોય.
છેવટે બધું બાજુએ મૂકીને એને જ માત્ર સમય આપવો એમ નક્કી કર્યું. ખાસ કરીને સવારનો.

એનાં દાદાને શાળાએ મૂકવા-લેવા જવું બહુ ગમે પણ મારે ઉપરવટ હમણાં થોડા દિવસ હું જ જઇશ કરવું પડ્યું.

આખી પ્રક્રિયામાં પરિવારમાં પણ એકબીજાના વલણ અને જતું કરવાની ભાવના વગેરે ઘડાઇ.

શરુઆતમાં એનાં દાદા અત્યંત સંવેદનશીલ થઇ જતાં અને નકારાત્મક પ્રતિક્રિયા આપતાં.

‘આ છોકરી જિદ્દી છે, માનતી જ નથી વિચારી ઘાંટો પણ પાડી દેતા.’

 

હું પણ ઘડાઇ. જો કે મમ્મી એટલે કે જિનાનાં દાદીએ બહુ જ સમતા રાખી.

એમણે જ પપ્પાને સમજાવ્યું કે જ્યાં સુધી એ એનાં પપ્પા પાસે રવિવારે માથું ધોવડાવે છે ત્યાં સુધી એ નાની છે. સાવ છોકરું.

એનું કોઇ વર્તન તમે ચોંટાડશો તો એ તમારી ભૂલ છે. એ બાળક છે.

એનાં માટે અત્યારે ‘છોકરી આમ કે તેમ…..વિચારાય જ નંઇ’.

અને મિલને અને તમાતે બંનેયે તમારો ગુસ્સો કાબૂમાં રાખવો જ પડશે નહિં તો બાળક માત્ર અનુકરણ જ કરે.

મારું મન પણ જૂની ખોખલી ‘પુરુષપ્રધાન વાતો અને વિચારધારા માટે બંડ પોકારવા લાગ્યું.’

જો કે મારું વર્તન એ પહેલાં અનુકરણ કરશે વિચારી વિચારીને ઘની સમતા રાખતાં શીખી.

 

ધીમે ધીમે બધાનામાં પરિવર્તન આવ્યું. જિનાના દાદા વધુ ઉદાર મનનાં બનવા લાગ્યાં.

મિલને એમને બહુ સમજાવ્યાં કે ‘મહેરબાની કરીને હકારાત્મક વાત જ ઉચ્ચારશો’.

ભરપૂર સમય, વિરાજને બાજુએ મૂકીને બસ એને દસ દિવસ એ જ અહેસાસ કરાવ્યો કે ‘જિનાને હજુય મમ્મી એટલો જ પ્રેમ કરે છે’.

હકીકતે એને જાણે એમ લાગવા માંડેલું કે એ શાળાએ જશે પછી મમ્મી વિરાજને જ રમાડશે.

બધાં વિરાજને જ રમાડશે.

 

ઘરેથી જતાં વખતે મને વિરાજને હાથમાં લીધેલો જાણે એ જોઇ શકતી નહોતી.

એ બસ જાણે બહાના શોધ્યા કરતી કે બધાનું ધ્યાન માત્ર એના પ્રત્યે જ હોય. ઘરનાં બધાં એને એકલીને રમવામાં અને વાતો કરવામાં વધુ સમય આપવા લાગ્યાં અને વારે વારે એને બધાં ખૂબ પ્રેમ કરે છે એ અહેસાસ કરાઅવવાં લાગ્યાં.

બસ આટલું જ એને જોઇતું હતું. એ અહેસાસ થયો ને જાણે પાછી મારી ઢીંગલી પહેલાં જેવી હસતી-રમતી થઇ ગઇ.


નોંધઃ આ ત્રણેક મહિના અને જિનાનું વર્તન, મારી સામે આપણાં ત્યાં કહેવાતી નકારાત્મક વાતો,

અંધશ્રધ્ધા જાણે કે વળગાડ, નજર લાગવી, પુરુષપ્રધાન માન્યતાઓ અને ટીપ્પ્ણીઓ ઘણું પસાર થઇ ગયું. વાતમાં ખાસ કશું હતું જ નહિં.

જિનાને ભાઇ પ્રત્યે ઘણી લાગણી પણ વિરાજ સવા વરસનો થયો પછી એને આ પ્રતિક્રિયા વર્તનમાં આવી કદાચ બા-દાદાની પ્રથમવાર ઘરમાં હાજરી પણ જવાબદાર હોઇ શકે.

બાળક માટે એનાં આસપાસનાં બધાં જ જવાબદાર હોય છે.


મોટેભાગે રોજ જિના શાળાએ જાય પછી અમારે મિટીંગ કરવી પડતી. બધાં પોતાનું મન ખુલ્લું રાખીને બીજાને સાંભળતા અને સમજતાં થયાં.

 

April 16, 2017

કાલીઘેલી

Filed under: બાળ-કલ્પ્નાસૃષ્ટિ,Jina — hirals @ 12:25 pm

ઘણી વાર જિનાએ પૂછ્યું હશે, મમ્મી તારે ભાઇ અને બહેન બંને કેમ છે?

દરેક વખતે કોઇ ઉડાઉ જવાબ આપું.

આ વખતે મેં એને જ વિચારવાનું કીધું ને એ જાતે જવાબ શોધી લાવીઃ

મારે માસી અને મામા બંને હોવા જોઇએને એટલે ભગવાને તને ભાઇ અને બહેન બેઉ દીધા ઃ)

મારાથી બોલાઇ જવાયું ‘અરે હા, ભગવાન સાચે જ દિર્ઘદ્રષ્ટા છે’.

પહેલીવાર બા-દાદા સાથે છે એટલે એને ક્યારેક શું વિચારો આવતા હશે? અથવા ક્યારેક એમનું ટોકવું, લડવું એને પસંદ નંઇ પડતું હોય કે કેમ?

એ સીધું જ પૂછી લે, તમે તમારા ઘરે ક્યારે જવાના? એને ઘણીવાર સમજાવ્યું કે આ એમનું પણ ઘર છે તોય એની વાત પર એ અટકેલી છે કે

પણ એમનાં ઇન્ડિયાના ઘેર ક્યારે જવાના?

(સારું છે કે એનાં બા-દાદા એની આવી બાલિશવાત માટે મને દોષારોપણ નથી કરતાં ઃ()

આખો દિવસ જિના બા-દાદા સાથે રમ્યા જ કરે છે એ લોકો થોડીવારે થાકી જાય પણ જિના એમનો પીછો નથી છોડતી.

એક દિવસ એનાં દાદી કંઇક બોલી રહ્યા હશે. દાદા કાનમાં હેડફોન ભરાવીને મોબાઇલમાં બીઝી હતા (વોટ્સએપ ગ્રસિત ઃ)

દાદીથી બોલાઇ જવાયુંઃ આખો વખત કાનમાં ભૂંગળા નાંખીને બેઠા હોય બસ!

મેં તરત ઇશારો કર્યો કે જિના રિપિટ કરશે. જો કે એ તો ચિત્રો દોરી રહેલી.

બીજા દિવસે મિલન ફોનમાં પૂછે કે દાદા શું કરે છે?

જિનાઃ ખબર નંઇ, કાનમાં ભૂંગળા ભરાવીને બેઠા હશે.

અમદાવાદથી ફોન હતોઃ તું દાદા સાથે શું રમે? તને બા-દાદા સાથે મજા મજા હેં ને!

જિનાએ ત્યાં બધાને કીધું કીધું, મારા દાદા તો આખો વખત કાનમાં ભૂંગળા નાંખીને બેઠા હોય બસ!

જેને કોઇ ના પહોંચે એને એનું પેટ પહોંચે.

જે વાત દાદી ના કરી શક્યા પણ જિનાની વાતથી દાદાના વોટ્સએપ ગ્રસિત મનમસ્તિકમાં ઝડપી સુધારો થયો ઃ)

February 22, 2017

કાલીઘેલી

આમ તો દર શુક્રવારની સાંજની હું અને જિના રાહ જોઇએ. બાલગોકુલમ એને અને મને બહુ ગમે. કદાચ વિરાજને પણ.

દોઢ કલાકમાં પ્રથમ કેટલીક કસરતો, પછી ૧૦ સૂર્યનમસ્કાર અને પછી બાળકોને ૧ કલાક રમવાનું. ને છેલ્લે મુખ્ય વાતો અને સમૂહમાં મંત્રોચ્ચાર.

અમે મહિલામંડળમાં ૧૦ મિનિટ ગપસપ કરીને રમત-ગમત શરુ કરીએ. બધું ભૂલીને બાળક બનીને રમીએ.
આનંદ આનંદ.

ગયા શુક્રવારે પણ અમે શુક્રવારની સાંજની કાગડોળે રાહ જોઇ. જિના વહેલી સવારથી એરપોર્ટ પર જવાની જિદ લઇને બેઠેલી.

એને બા-દાદા સિવાય કશું આખો દિવસ સૂઝ્યું જ નંઇ.

મિલન હમણાં જ ગાડી શીખ્યો (હવે હું શીખીશ ઃ))

એટલે એને રસ્તો નહિં જડે એવી બીક અને એ જિનાને એકલી લઇ જવા તૈયાર નંઇ. જિનાના સવાલોથી મિલન બહુ બીવે એમ કે’વાય?

પણ જે જિના એને હઠીલી લાગતી એ મને અત્યંત પ્રેમાળ લાગેલી.

અને ઇચ્છાશક્તિ કેવી ગજબ. પપ્પા હું તો આવવાની તે આવવાની.

તમે ગુસ્સો ના કરો. છેલ્લે કડક અવાજે જિનાએ કીધું અને લાખ મિલનની ના છતાં એ મક્કમ બાળાને સાથ આપવા હું ય છેલ્લી ઘડીએ

વિરાજને લઇને બેસી ગઇ. આમ તો મને બહુ જ કફ અને મારા લીધે વિરાજ પણ ઠીક નહોતો. પણ હરખ તો મને ય ઘણો હતો.

હાર-દોરા બનાવેલા. ગીફ્ટ પેક કરેલી. પહેલી વાર વિદેશની ધરતી પર માતા-પિતા એમનાં સંતાનના અરે એમનાં ઘેર આવી રહ્યાં છે તો

કેવા હરખઘેલાં હશે. એ રળિયામણી ઘડી આનંદ આપનારી હશે જ. આવતી વખતે ટેક્ષી ભાડે કરવાનું નક્કી કરીને અમે એર્પોર્ટ પર ગયાં.

જિના તો બસ ઘેલી ઘેલી. બહુ જ થાકેલી હતી. ઘરે આવીને વિરાજ અને રસોડું આટોપવામાં સમય આપ્યો ને જિના ક્યાં?

એને સુવડાવવાની છે બોલી રહી હતી

ને જાણ થઇ કે એ તો જાતે જ બા-દાદાની વચ્ચે જઇને સૂઇ ગઇ.

રોજ મમ્મી સૂવડાવવા સમયે જોઇએ જ ને જોઇએ જ. એની જગ્યાએ કાલે એક અઠવાડિયું થશે. જિના તો મને ભૂલી જ ગઇ.

હવે તો મને ધમકાવે છે. એનાં દોસ્ત દાદા-દાદી એની પડખે છે.

કેમનું કરીશ? એ જશે ત્યારે? અત્યારથી વિચાર આવે છે.

 

૧) બા સાથે સૂતાં સૂતાં વાર્તાલાપ ચાલુ હતો.

બાઃ આ પડદા કોણ લાવ્યું?

જિનાઃ મમ્મી ને પપ્પા ને હું પણ ગયેલી સાથે ને વિરાજ પણ (મનમાં યાદ કરતાં કરતાં એ ટહુકી)

એટલે કે અમે આખું ઘર ગયેલું પડદા લેવા. (એણે ચોખવટ કરી)

મારો મતલબ છે કે ઘરનાં બધા સભ્યો ગયેલાં,

ઘર તો પડદા લેવા ના જઇ શકે ને! પણ ગુજરાતીમાં એમ બોલાય કે આખું ઘર ગયેલું ઃ) (વધુ ચોખવટ સાથે ખડખડાટ હાસ્ય એનું અને બધાનું)

 

૨) જિનાઃ એક ફની વાત કહું?

અમારા ટીચર દૂધના કપને ‘મગ’ કે છે. એમને ખબર જ નથી કે મગ તો ગ્રીન કલરના દાણાં હોય ને?

 

૩) પપ્પાઃ તને સહુથી વધુ શું ગમે?

જિનાઃ લર્ન કરવું. મને તો આખો વખત બધું નવું નવું લર્ન કરવું બહુ જ ગમે.

બાળકોની આ ધગશ ક્યાં અને ક્યારે ખોવાઇ જાય છે? કેમ આપણે એની માવજત નથી કરી શકતાં?

 

૪) મમ્મીઃ બેટા, પપ્પાને કે ને તને વાંચવામાં મદદ કરશે.

જિનાઃ પણ પપ્પાને વાંચતા આવડે છે? અને એ પણ ઇંગલીશ છે.

તમને આવડશે વાંચતા? ફાવશે મારી સ્કૂલની બુક? ઇટ્સ નોટ ધેટ ઇઝી પપ્પા! આઇ મસ્ટ ટેલ યુ! જે હાવભાવ હતાં ચહેરા પર ઃ)

આપણે બધાંય આવાં જ હોઇશું ને? હોઇશું શું? હજુય આપણાં પેરેન્ટસ વિશે આપણને ઘણીવાર એવું જ છે કે એમને ફાવશે? એમને કશી ખબર ના પડે!

કેમ એવું?

January 3, 2017

સાડાચાર વરસની જિના વિશે મારાં અનુભવો.

ગઇકાલે રાતે અચાનક જિના ‘રખે કદી તું ઉછીના લેતો પારકા તેજ ને છાયા’ ગાવા લાગી.

નવજાત બાળકી જિનાએ આ પ્રાર્થના મારા મુખે ઘણીવાર સાંભળેલી.

એ આરતી, સ્તુતિઓ, પ્રાર્થના, ઘણાં ફિલ્મી ગીતો સુંદર રીતે મારી સાથે ઘણીવાર લલકારે છે…..

એમાં આવતાં શબ્દોના અર્થ પૂછે છે અને બસ પૂછ્યા જ કરે છે.

૧૭-૧૧-૨૦૧૬ના રોજ અચાનક જિનાને ગુજરાતી મુળાક્ષર લખતાં શીખવાની તાલાવેલી લાગી.

એણે એકજ વાર જોઇને લગભગ ૨૦ જેટલાં મુળાક્ષર ખુબ સુંદર રીતે અને કૉપી કર્યાં.

મેં એને હાથ કે આંગળી પકડીને ક્યારેય નથી લખતાં શીખવ્યું. અને છતાંય એને સુંદર રીતે અંગ્રેજી અને ગુજરાતી (ઘણાંખરા મુળાક્ષર)

મરોડદાર લખતાં ફાવવા લાગ્યું?

નવ-દસ મહિનાની જિનાને હંમેશા જાતે ખાવા દીધું એટલે?

નવ-દસ મહિના જિનાને પીંછી ચલાવવાની ઇચ્છા હોય તો રંગકામ કરવા દીધું પેન હોય કે ચોક એને રંગવા દીધું એટલે કે?,

૧૫-૧૮ મહિનાની જિનાને કાતરકામ કે મારી સાથે લોટ બાંધવાની ઇચ્છા હોય એને કરવા દીધું એટલે કે?

મેં એને ક્યારેય રોકી-ટોકી નહિં એટલે કે?

કદાચ એટલે જ. એ આપોઆપ લખતાં શીખી રહી છે.

એની ધગશને લીધે દરેક તહેવારોમાં કંઇક નવું ઘરને શણગારવાની ઘણી મજા પડે છે.

ક્રિસમસ ડેકોરેશનમાં એ જાતજાતની ડિઝાઇન સુંદર રીતે કાપી.

ઓરીગામી પ્રત્યે એને ઘણો લગાવ છે. કાગળ સુંદર રીતે ફોલ્ડ કરીને ચોક્કસ આકારો આપી શકે છે.

—-

ગણતરી જાણે એને ઇશ્વરની અનેરી ભેટ છે.

—–

પિયાનો બહુ જ ગમે છે. સંગીત પ્રત્યે લગાવ પણ મેડિટેશનનો પ્રકાર જ છે ને!

—-

રસોડામાં મારી સાથે વાતો કરવાનાં લીધે એને ઘણી આરોગ્ય સંબંધી વસ્તુઓ અને એનાં ફાયદા-નુકશાન સબંધી પણ ઘણી ખબર પડે છે.

એ જ્યારે વાતો કરે ત્યારે ખ્યાલ આવે કે કેટલી ઝીણવટથી એ બધું અવલોકન-પ્રશ્નોત્તરી અને જાણકારી મેળવે છે.

—-

યોગ, પ્રાણાયામ વગેરે કોપી કરવું, કેવી કસરત કયા દુખાવામાં કામ લાગી શકે વગેરે પણ એનો શોખનો વિષય છે.

—-

સ્વીમીંગ પણ ઘણું ગમે છે. એક વરસથી બંધ કર્યું છે અને વારેવારે ચાલુ કરવાની જિદ કરે છે. આ ટર્મથી શક્ય બની શકશે એવું લાગે છે.

—-

બાળકોને બાળવાર્તાની સાથે સાથે કુટુંબના સભ્યોની બાળપણની વાતો અને દરેકની ખાસયિતો અને

પ્રેરણાદાયી પ્રસંગો અદ્ભુત ગમે છે અને ઘણું શીખવે છે.

દુનિયાને બદલી નાંખનાર મહાનુભાવો વિશે શીખશે ત્યારે શીખશે પરંતુ પાંચ વરસ સુધીમાં

ઘરનાં સભ્યો વિશેની વાતોમાંથી ઘણું ગ્રહણ કરે છે.

—-

ઘરકામ, સાફસફાઇ બધામાં યથાશક્તિ રસ લે છે.

—-

સ્ટેજ ફીયર બિલકુલ નથી ઉલ્ટું સ્ટેજ પર પર્ફોર્મ કરવું ઘણું ગમે છે.

—-

બધા સાથે સહેલાઇથી ભળી શકે છે. બહુ જ માયાળુ છે. વાતો બનાવીને વ્હાલા થતાં પણ આવડે છે.

—-

મારા મતે,

બાળકના હાથમાંથી દુધનો પ્યાલો ઢોળાઇ જાય ત્યારે તમે શું અને કેવી રીતે પ્રત્યાઘાત આપો છો

એવાં અગણિત બનાવો જે એ પાંચ વરસની ઉંમર સુધી અનુભવે છે એનો સીધો સંબંધ તમારા

બાળકના વ્યક્તિત્વ વિકાસ સાથે છે.

ચાઇલ્ડ પ્રોડીગી તરીકે એનાં પ્રત્યે ધ્યાન આપવું કે એ દિશામાં પ્રયત્નો કરવા?

કે એની પોતાની ઝડપ જ યોગ્ય છે?

બાળમાનસ પર અને લાંબા ગાળે એની શું અસરો હોઇ શકે?

ચાઇલ્ડ પ્રોડીગી તરીકે ઝડપભેર ઘણું શીખીને વાહ વાહ મેળવીને ભવિષ્યમાં કેવા પડકારો હોઇ શકે?

એ વિશેનાં કેસસ્ટડી વિશે જાણકારી ક્યાંથી મળી શકે?

સવાલો ઘણાં છે.

મારાં માટે સવાલો ઘણાં છે.

December 20, 2016

નિર્દોષ સત્ય

(૧)

જિનાઃ ‘મમ્મી મારા ક્લાસમાં ડેનિયલની મમ્મી હૅરડ્રેસર છે બોલ.’

મમ્મીઃ ‘વાહ, ઘણું સરસ. તને ખબર છે તારી મમ્મી શું છે?’

જિના (વિચારીને) ઃ ‘મમ્મી’

મમ્મીઃ તને ખબર છે કે તારા પપ્પા શું છે?

જિના (વિચારીને) ઃ વર્કર ….આખો વખત બસ વર્ક વર્ક એટલે વર્કર કહેવાય હેંને મમ્મી?

હાહાહાહા….

(ઘણુંખરું મિલન એમ જ બોલે,  પ્લીઝ લેટ મી વર્ક…પછી રમીએ…..)

(૨)

જિનાઃ મમ્મી ત્રણ જણાંની બર્થડૅ મે મહિના માં છે.

મમ્મીઃ વાહ, કોની કોની?

જિનાઃ મારી, તારી ને અમારી કુકરની.

હેં? કુકર?

જિનાઃ સેન્ડીની, આઇ મીન જે અમારી સ્કૂલમાં કૂક કરે છે રોજ રોજ… કૂક …કૂક…

હાહાહાહા….

(૩)

વહેલી સવારે આજે પ્રવાસમાં જવા સ્કૂલે ઉત્સાહપૂર્વક જતાં રસ્તામાં,

જિનાઃ ‘જુઓ પપ્પા, ચાંદામામા પણ આપણી સાથે સાથે ચાલે છે.’

પપ્પાઃ ‘તો એ પણ તારી સાથે પ્રવાસમાં આવશે?’

જિનાઃ ‘ના’

પપ્પાઃ ‘કેમ?’

જિનાઃ ‘ચાંદામામા મારી સ્કૂલમાં નથી ભણતા’.

હાહાહાહા….

December 9, 2016

મમ્મી સાથિયો ‘કેમ’ કરવાનો?

આ વખતે દિવાળી અમે ખૂબ હર્ષોલ્લાસ સાથે ઉજવેલી.

અને આપણી સંસ્કુતિ, રીતભાત અને સંસ્કારની દ્રષ્ટિએ ઘણું હોમવર્ક કરવું પડે છે  એ ધીમે ધીમે સમજાય છે.

ત્યારે બાળકને સમજાય તેમ ટબૂકને સમજાવેલું.

સ્વસ્તિક એ શુભ અને લાભનું પ્રતિક છે. દરેક સારા કામની શરુઆતમાં આપણે સ્વસ્તિકને દોરીને ઘરના આંગણાંમાં શુભ અને લાભને આવકારીએ છીએ.

ત્યારે સવાલોતો અગણિત હતાં જ.

જેમ કે શુભ, લાભ એટલે શું? કોને આવકારવા?

મારું હોમવર્ક ત્યારે અધૂરું રહી ગયેલું. તે આજે અનાયાસે જ પૂરું થયું.

“સ્વસ્તિ ન: ઇન્દ્ર વ્રુધ્ધ્શ્ર્વા: ન: પૂષા: વિશ્વવેદા:!
સ્વસ્તિ નસ્તાક્ષ્ર્ય્રો અરિષ્ટ્નેમિ: સ્વસ્તિ નો બ્રુહસ્પતિર્દધાતુ !!”
અર્થાત્.. …“હે મહાન કીર્તિવાળા ઇન્દ્ર, અમારું કલ્યાણ કરો. વિશ્વના જ્ઞાનસ્વરૂપ દેવ, અમારું કલ્યાણ સાધો. જેમનું હથિયાર અમોઘ છે એવા ગરૂડ ભગવાન અમારું મંગલ કરો.”
સારા અવસરે ઘણી વાર અનેક વિઘ્નો નડતા હોય છે. એવી આપણી માન્યતા હોય છે. તેથી એને નિવારવા માટે.. કોઇ પણ કાર્ય નિર્વિઘ્ને પૂરૂ કરવાની મંગલ ભાવના સાથે સ્વસ્તિકનું પ્રતીક સંકળાયેલું છે. સ્વસ્તિક શબ્દ સુ+અસ્- ધાતુમાંથી બનેલો છે. સુ એટલે સારું, કલ્યાણમય, મંગલ અને અસ-એટ્લે સત્તા, અસ્તિત્વ. આમ સ્વસ્તિ એટલે કલ્યાણની સત્તા, માંગલ્યનું અસ્તિત્વ અને તેનું પ્રતીક એટલે આપણો સાથિયો કે સ્વસ્તિક.

–નીલમ દોશી

November 14, 2016

જોરદાર!

હુંઃ ‘એમ વાળ ના ખેંચ બેટા, આમેય બહુ ખરે છે.’

જિનાઃ ‘મમ્મી, હું કચરો કાઢી રહી છું તારા વાળમાંથી.’

હુંઃ ‘બેટા, એને ખોડો (ડેન્ડ્રફ) કે’વાય.’

જિનાઃ ‘મમ્મી, જો જ્યાં ખોડો નથી ત્યાં એક ની બાજુમાં બીજો એમ વાળ રોપેલા છે.’

હુંઃ ‘વાળ રોપેલા ના કે’વાય. એ ઉગે અંદરથી.’

જિનાઃ ‘એ જ. તો તારા વાળ જ્યાંથી ખર્યા છે ત્યાં અંદર વાળના બીજ રોપી દે.’

મામાઃ ‘મારી ભાણીને તો બહુ યાદ રે છે ને કંઇ!, મને તો નથી રેતું યાદ’

જિનાઃ ‘તે ગર્લ્સને બોયઝ કરતાં વધારે જ યાદ રે’.

મામાઃ ‘એવું કોણે કીધું?’

જિનાઃ ‘મારી મમ્મીને બધી સ્ટોરીઝ યાદ છે. છેક નાનપણની પણ. ને પપ્પાને યાદ નથી’.

Next Page »

Blog at WordPress.com.