Hiral's Blog

November 6, 2016

નવું વરસ

Filed under: એક માતાની ડાયરી — hirals @ 1:31 pm

પરોઢિયાના ચાર વાગ્યે મહિનાનો દીકરો બટૂક ત્રીજીવાર ઉઠીને ચાલવાના મહાવરામાં લાગેલ છે.

મને બાથરુમ લાગી છે અને ના છૂટકે આસપાસમાં કશું મોંમા નહિં મૂકી દે વિચારીને હું ઝટપટ બાથરુમમાં જાઉં છું.

ધીમે ધીમે એને પકડતાં આવડ્યું છે વિચારી હું બેત્રણ મિનિટ માટે ઉંચા જીવે બાથરુમ જાઉં છું.

પણ બસ એક મિનિટ અને પલંગમાં નિરાંતે સૂતેલી દીકરી ટબૂકના વાળ ખેંચે છે.

બટૂકના કોઇ પીંજરામાં રડે નહિં બીકે મેં એને છૂટ્ટો મૂકેલો પણ એને રમવું છે, પણ શું કરે?

અને બીજી મિનિટે ઉંઘમાં વાળ ખેંચાવાના લીધે ટબૂક જાગી જાય છે ને રડે છે.

માથું દુખતું હોવા છતાં બીજા રુમમાંથી ઉંઘમાંથી ઉઠીને પતિદેવ ભાગીને આવે છે અને

ત્રીજી મિનિટ પહેલાં હું પાયજામાનું નાડું બંધ કર્યું ના કર્યું ને બટુક પાસે આવું છું.

 

એકાદ કલાકની મહા મહેનતે અમે બંનેને સૂવાડાવવા મથીએ છીએ.

બંનેને હવે મમ્મી જોઇએ છે. ટબૂકને વાર્તા સાંભળવી છે અને અથાક ધીરજથી એનાં પપ્પા ટબૂકને અને હું બટૂકને સૂવડાવીએ છીએ.

ને બટૂક વળી પાછો સાડા પાંચ વાગે જાગે છે.વળી મહા મહેનતે એને સૂવડાવવા મથું છું પરંતુ બધી મહેનત વ્યર્થ. અઠવાડિયાની રજાઓ પછી આજે ટબૂકને શાળાએ જવાનું છે.

બરાબર સાડાસાતે બટૂકને હવે થાકીને સૂવું છે. રઘવાયા જીવે નવા વરસની શરુઆત થાય છે.

સસ્સ્સઅવાજ ના કરીશ. ભાઇ ઉઠી જશે.

જલ્દી કર. દૂધ પી લે. પ્લીઝ બેટા, અલાર્મ બંધ થાય પહેલાં યુનિફોર્મ પહેરીને રેડી જોઇએ હોં.

પ્લીઝ….સ્સ્સ્સ્સ્સ…..

જેમ તેમ ઝડપથી સ્નાન કરીને હું આવું છું કે નવું વરસ છે પહેલાં દીવાબત્તી કરીશ.

પણ…….

મેસેજ પર મેસેજ બીપ બીપ….ક્યાં મોરો નહિં તો પતિદેવનો અને બટૂક પાછો જાગી જાય છે.

એને છાનો રાખતાં અમે જેમ તેમ ઊંચા જીવે ચ્હા પીએ છીએ.

જલ્દી….જલ્દી…..જો અલાર્મ બંધ થતાં પહેલાં તું બૂટમોજાં પહેરીને તૈયાર જોઇએ.

ને હું તૈયાર થાઉં છું. અરે, હજુ તેં હેરબેન્ડ પણ નથી પહેરી? કેટલી વાર?

વચ્ચે વચ્ચે ટબૂકને પ્રોત્સાહન આપવાનું ચૂકાય નહિં એનું ખાસ ધ્યાન રાખું છું.

ઓહ….બૂટ નથી મળતાં? પાછું આજે મોડું…..અમે બૂટ શોધવામાં પાછા રઘવાયા (કેટલીવાર નક્કી કર્યું કે બધું શાંતિથી, પણ અમે પણ તો માત્રચારવર્ષનાં માતાપિતા છીએ.)

અરે, બેટા. પછી રમજે ભાઇ સાથે……હા, ના, …….પાછી રકઝક ને

જેમ તેમ બધું ૧૦ મિનિટમાં સમેટીને હું એને શાળાએ મૂકવા જાઉં છું.

સમયસર બધું સચવાઇ જવાના લીધેમેરેથોન રેસજીત્યાનો આનંદ માણું છું અને જાતને શાબાશી આપવાનું ચૂકાય નહિં એનું ખાસ ધ્યાન રાખું છું.

 

 

આવીને વળી જરાક શાંતિ મળશે વિચારું છું પણ દીકરાને જરા શરદી જેવું છે એટલે એની સરભરા અને આળપંપાળ.

ધવરાવવું, ખવરાવવું, માલીશ અને બીજા ઘણાં મોરચા પર એક શ્વાસે મંડાઉ છું.

જેમ તેમ એને રમાડતાં, સંભાળતાં અમુકતમુક કામ પતાવું છું. મોબાઇલમાં સતત મેસેજીસ આવે છેનૂતન વર્ષાભિનંદન‘.

અમુક યાદો, અમુક ચીડ, અમુક રઘવાટ, બટૂકને સૂવડાવીને થોડી મિનિટો મેસેજીસ અને મોબાઇલ ચેક કરું છું.

હજુ ખાવાનો કોળિયો મોંમાં મૂકુને બટુક પાછો જાગી જાય છે. જેમ તેમ ખાઇને એને પાછો સૂવડાવીને તૈયાર થાઉં છું.

બટૂકને લઇને ટબૂકને શાળાએથી ઘેર લાવું છું. રસ્તામાં ફૂલો ને પાનખરનાં પાંદડા વીણતાં અમે પોણો કલાકે ઘેર પહોંચીએ છીએ.

વળી પાછું, બેટા પહેલાં કપડાં બદલ….અરે, ભાઇને એની રીતે રમવા દે….. કેમ આમ, શાળામાં શું કર્યું? કલાક એક બધી દીનચર્યા ચાલે છે.

બટૂક હવે જરા થાક્યો છે. પણ ટબૂકને હવે એની સાથે રમવાનો મૂડ છે.

એટલે આડોશપાડોશમાં અને પાસે રમતાં બાળકો સાથે એને માંડ સેટ કરીને બટૂકને સૂવડાવી રહી છું.

અને અડધો એક કલાકની મારી મહેનત પર પાણી ફરી વળે છે.મારું બાળપણ, મમ્મી, પપ્પા, ભાઇ, બહેન, ફળિયું, કેટલાં બધાનો અહેસાન નજર સામે તરવરે છે અને….

ડીંગડોંગ….મમ્મી, બાથરુમ લાગી છે. ટબૂક અને એની બહેનપણી હસતાં હસતાં છૂટા પડે છે.

રડું કે હસું એની દ્વિધામાં હું કશું વિચારું પહેલાં

બટૂક અને ટબૂક બંનેને હવે મમ્મી જોઇએ છે. રમું છું. વાર્તા કરું છું. મને બાથરુમ લાગી છે પણ ટબૂકને હવે ટી.વી યાદ આવ્યું છે.

 

હું બટૂકને નહિં જોઉં…..મમ્મી, ‘રાવણ કેમ ખરાબ માણસ હતો?…..’ઉફ્ફ્ફ્ફ્ફ….

હું જેમતેમ ઉંચા જીવે બાથરુમ જાઉં છું. બટૂકને એનાં પાંજરામાં રાખું તો છું પણ ઉંચા જીવે નાડું પકડીને દોડું છું.

નવા વરસના મોહમાંચાઇલ્ડ સેફ્ટી જેટલું મહત્વવુમન ક્લોથ સેફ્ટીનું છે એનું ભાન મને મોડું થયું વાતે પસ્તાવો કરું તે પહેલાં …..

 

મમ્મ્મી…..કેટલી વાર?,…..રેસ્ક્યુ, …….બટૂક પડી જતે હમણાં?…..

તને પોટી થઇ રહ્યું તું કે? હજુ ઘણાં સવાલના જવાબ આપવાના છે.

મમ્મી રાવણ કેમ ખરાબ માણસ હતો? રામે કેમ માર્યો? મમ્મી હેલોવીનમાં કેમ ડરાવે?……

જોકે હવે આવા સવાલો મને ડરાવતાં નથી. આનાંથી પણ ભયાનક પડાવ હું સફળતાપૂર્વક પસાર કરી ચૂકી છું વાતે સવાલોથી ડરીને વાળ ખેંચવાને બદલે હરખાઉં છું.

 

માંડ બટૂકને સૂવડાવું છું ને દર થોડીવારે બાળકોટ્રીક અથવા ટ્રીટમાટે બારણે આવે છે.

પોણો કલાક તો ઠીક ચાલ્યું. દર દસ મિનિટે બાળકો ઘેર આવતાં. અને ટબૂકને મજા મજા થઇ ગઇ.

પણ ઓહ……ડોર બેલ બંધ કરતાં ભૂલી ગયેલી. એક જણે ડોરબેલ વગાડી ને બટૂકનું બ્યુગલ વાગ્યું. હવે ટબૂકને પણ કુદરતી કોલ્સ અને બારણે પણ હાજરી.

એક સાથે બધા મોરચાં સંભાળતાં સંભાળતા જેમ તેમ ખાવાનું બનાવતાં (થોડીક આગોતરી તૈયારી સાથે) ટબૂકને ખવરાવું છું.

સાડાસાતે બંનેને સૂવા લઉં છું. નવું વરસ છે પણ આરતી વગેરે કરવાના કોઇ હોશ તનમનમાં બચ્યાં નથી. પતિદેવ હજુ ટ્રેનમાં છે જાણીને

રડું કે હસું એની દ્વિધામાં આરામથી પથારીમાં બાળકો સાથે લાંબી થાઉં છું, જો કે સતત મલ્ટીપ્રોસેસીંગ, સવાલજવાબ, વાર્તા કથન વગેરે ચાલુ છે બટૂકને હજુ ચાલવું છે. ટબૂક તો સૂઇ ગઇ પણ હવે મને કકડીને ભૂખ લાગી છે.

 

 

બટૂક હજુ એની મસ્તીમાં છે. પતિદેવ સવા નવે ઘરમાં આવે છે અને બારણાંના અવાજથી માંડ આંખો મીચેલ બટૂક પાછો જાગે છે.

અને મારી આંખોમાં પતિદેવને આવકારવાની જગ્યાએ અલગ નારાજગીના ભાવ જોઇને ધીમે પગલે રસોડામાં જાય છે.

માંડ મને ખાવાનો અવસર પ્રાપ્ત થાય છે પણ હવે થાકેલા મગજને જરા આરામ મળે વિચારી આંગળીઓ મોબાઇલ હાથમાં લે છે.

પતિદેવની નારાજગી યોગ્ય છે એનો બબડાટ કાને અથડાય છેતારી જગ્યાએ હું જો સમયે મોબાઇલ હાથમાં લેત તો? (ભાષણ સાંભળવું પડત હુંય મનમાં બોલું છું) પણ હું લાચાર છું.

માંડ દસ મિનિટ ઇન્ટરનેટ બ્રાઉઝ કરવાની આઝાદી પતિદેવ સાથેની પાંચ મિનિટની રકઝક પછી મેળવું છું. મોબાઇલમાં બાળકો પછીનો કપલનો રોમાન્સ એટલેબંને પોતપોતાના મોબાઇલમાં’ એવી ઇમેજ પતિદેવને મોકલું છું અને ખાવાનો કોળીયો મોંમાં મૂકું પહેલાં બટૂક પાછો એંએં….

શશ્સ્સ્સ્સ્સ….અવાજ નંઇ. ટબૂક ઉઠી જશે. અને ઝટપટ જેમ તેમ કોળીયા ભરીને બટૂકને બાથમાં લઉં છું.

થાકેલા પતિદેવ રસોડું આટોપવા જાય છે, ઘણી ભૂલો કરશે પણ પિતાની ખામીઓને ગાંધીજીના ત્રણ વાંદરાની જેમબૂરા મત દેખો નું સૂત્ર વિચારું છું‘.

ઘરકામમાં એની ખામીઓને મારી ખૂબીઓ સાથે નહિં સરખાવું એવું ફરી ફરીને મનમાં ઘૂંટું છું.

આજના દિવસની સિધ્ધી કે બટૂકે કશું આડુંતેડું મોંમાં નથી મૂક્યું અને ધબાક કરીને માથું નથી અફાડ્યું વાત વિચારીને મને (સૉરી અમને બધાને શાબાશી આપું છું.)

દીવાબત્તી, આરતી કશું સમયસર સચવાયું નહિં પણ મમ્મીનું સૂત્રસમય વર્તે સાવધાનવિચારીને બટૂકને સૂવડાવતાં સૂવડાવતાં મનમાં ને મનમાં નવા વરસનેઆવકારું છું.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Leave a Comment »

No comments yet.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: